#magnitude

Aardbevingsmagnitude-seismologie als een API, lokaal en deterministisch berekend. Het energie-eindpunt berekent de uitgestraalde seismische energie die vrijkomt bij een aardbeving van een bepaalde magnitude met behulp van de Gutenberg-Richter-relatie, log10(E) = 1,5·M + 4,8 met E in joules, en converteert dit naar een TNT-equivalent in tonnen en kilotonnen (één ton TNT ≈ 4,184×10⁹ J), met een classificatie van gevoeld/schade. Het vergelijkings-eindpunt kwantificeert hoeveel groter de ene beving is dan de andere: elke magnitude-eenheid betekent ongeveer tien keer de grondbewegingsamplitude op een seismograaf en ongeveer 31,6 keer (10^1,5) de energie, dus het retourneert zowel de amplitudeverhouding als de energieverhouding tussen twee magnitudes. Het moment-magnitude-eindpunt converteert tussen het seismisch moment M0 (in newtonmeter, M0 = stijfheid × breukoppervlak × slip) en de momentmagnitude met de Hanks-Kanamori-relatie Mw = (2/3)·log10(M0) − 6,07, in beide richtingen. Magnitudes zijn dimensieloos, energie is in joules en seismisch moment in newtonmeter. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor seismologie-onderwijs, rampenmodellering, verzekeringen, structureel risico en ontwikkelaars van wetenschappelijke apps, aardbevingsenergie- en magnitudetools, en STEM-onderwijs. Pure lokale berekening — geen sleutel, geen externe service, direct. Live, niets opgeslagen. 3 eindpunten. Dit is de aardbevingsmagnitude-calculator; voor realtime en historische aardbevingsgebeurtenisfeeds gebruik je een aardbevingsgegevens-API.

api.oanor.com/richter-api

Stellaire magnitude- en afstandsberekeningen als een API, lokaal en deterministisch berekend. Het magnitude-eindpunt werkt de afstandsmodulus, m − M = 5·log₁₀(d/pc) − 5 — geef twee van de schijnbare magnitude m, de absolute magnitude M en de afstand, en het retourneert de derde, met de afstand in parsec, lichtjaar en astronomische eenheden (de absolute magnitude is de schijnbare magnitude die een ster zou hebben op 10 parsec). Het flux-eindpunt past Pogson's relatie toe om een magnitudeverschil om te zetten in een helderheidsverhouding, F₁/F₂ = 10^(0,4·(m₂ − m₁)), waarbij vijf magnitudes exact een honderdvoudige verandering in helderheid is — van twee magnitudes, een magnitudeverschil of een verhouding. Het parallax-eindpunt converteert een parallaxhoek naar een afstand, d(pc) = 1 ÷ p(boogseconden), en terug, de geometrische methode achter de parsec zelf. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor ontwikkelaars van astronomie-educatie, planetarium, sterrenkijken en wetenschapsapps, observatie- en astrofysica-tools, en STEM-onderwijs. Pure lokale berekening — geen sleutel, geen externe dienst, direct. Live, niets opgeslagen. 3 eindpunten. Dit is stellaire magnitude en afstand; voor orbitale mechanica gebruik een orbitale API en voor grootcirkelafstanden op aarde een geo-afstand API.

api.oanor.com/starmagnitude-api