#astrophysics

Black-hole general-relativistische wiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend. Het radius-eindpunt berekent de Schwarzschild-straal r_s = 2GM/c² — de waarnemingshorizon van een niet-roterend zwart gat — op basis van een massa in kilogram of zonsmassa, samen met de fotonensfeer op 1,5·r_s en de binnenste stabiele cirkelbaan (ISCO) op 3·r_s; de zon zou een waarnemingshorizon hebben van ongeveer 2,95 km en de aarde ongeveer 9 mm. Het tijd-dilatatie-eindpunt berekent de gravitationele tijd-dilatatiefactor √(1 − r_s/r) op een afstand r van een massa — een klok diep in een zwaartekrachtput tikt langzamer dan een verre klok, en bij de horizon lijkt de tijd te stoppen. Het hawking-eindpunt berekent de Hawking-temperatuur T = ħc³/(8πGMk_B), die hoger is voor kleinere zwarte gaten, en de verdampingstijd, die schaalt met de derde macht van de massa — een zwart gat met een zonsmassa zou ongeveer 10^67 jaar nodig hebben om te verdampen. Massa's zijn in kilogram of zonsmassa en afstanden in meters, met G, c, ħ en de Boltzmann-constante. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor ontwikkelaars van astrofysica-, kosmologie-, wetenschapscommunicatie-, simulatie- en onderwijsapps, zwart-gat- en relativiteitstools, en natuurkundeonderwijs. Pure lokale berekening — geen sleutel, geen externe dienst, direct. Live, niets opgeslagen. 3 eindpunten. Dit is algemene relativiteitstheorie zwart-gat-fysica; voor speciale relativiteit (Lorentz-factor, E=mc²) gebruik een relativiteit-API.

api.oanor.com/schwarzschild-api

Getijdenfysica en gravitationele-dominantie astrofysica als een API, lokaal en deterministisch berekend. Het tidal-force eindpunt berekent de getijdenversnelling (differentiële versnelling) die een lichaam uitrekt, a = 2·G·M·r/d³, op basis van de primaire massa, de straal (halve grootte) van het beïnvloede lichaam en de afstand van centrum tot centrum — en de kracht als een lichaamsmassa is gegeven; getijdeneffecten nemen af met de inverse derde macht van de afstand, veel sneller dan de inverse kwadratenwet van de zwaartekracht, daarom zijn ze alleen van belang dichtbij. Het roche-limit eindpunt berekent de Roche-limiet, de afstand waarbinnen getijdenkrachten een satelliet uit elkaar scheuren, voor zowel starre lichamen, d = R·(2·ρM/ρm)^(1/3), als vloeibare lichamen, d = 2.44·R·(ρM/ρm)^(1/3), op basis van de primaire straal en de twee dichtheden — de ringen van Saturnus bevinden zich binnen zijn Roche-limiet. Het hill-sphere eindpunt berekent de Hill-sfeer straal, r_H ≈ a·(1−e)·(m/3M)^(1/3), het gebied waar de eigen zwaartekracht van een lichaam domineert zodat het manen kan vasthouden, op basis van de baanafstand, excentriciteit en de twee massa's. Massa's zijn in kilogram, afstanden en stralen in meters en dichtheden in kg/m³, met G = 6.674×10⁻¹¹. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is onmiddellijk en privé. Ideaal voor ontwikkelaars van astronomie-, astrofysica-, planetaire wetenschap-, simulatie- en onderwijsapps, ring-systeem- en maanstabiliteitstools, en natuurkundeonderwijs. Pure lokale berekening — geen sleutel, geen externe dienst, onmiddellijk. Live, niets opgeslagen. 3 eindpunten. Dit is getijden- en gravitationele-dominantie fysica; voor Newtoniaanse zwaartekracht gebruik een gravitatie-API en voor omlooptijden een orbitale-mechanica API.

api.oanor.com/tidal-api

Stellaire magnitude- en afstandsberekeningen als een API, lokaal en deterministisch berekend. Het magnitude-eindpunt werkt de afstandsmodulus, m − M = 5·log₁₀(d/pc) − 5 — geef twee van de schijnbare magnitude m, de absolute magnitude M en de afstand, en het retourneert de derde, met de afstand in parsec, lichtjaar en astronomische eenheden (de absolute magnitude is de schijnbare magnitude die een ster zou hebben op 10 parsec). Het flux-eindpunt past Pogson's relatie toe om een magnitudeverschil om te zetten in een helderheidsverhouding, F₁/F₂ = 10^(0,4·(m₂ − m₁)), waarbij vijf magnitudes exact een honderdvoudige verandering in helderheid is — van twee magnitudes, een magnitudeverschil of een verhouding. Het parallax-eindpunt converteert een parallaxhoek naar een afstand, d(pc) = 1 ÷ p(boogseconden), en terug, de geometrische methode achter de parsec zelf. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor ontwikkelaars van astronomie-educatie, planetarium, sterrenkijken en wetenschapsapps, observatie- en astrofysica-tools, en STEM-onderwijs. Pure lokale berekening — geen sleutel, geen externe dienst, direct. Live, niets opgeslagen. 3 eindpunten. Dit is stellaire magnitude en afstand; voor orbitale mechanica gebruik een orbitale API en voor grootcirkelafstanden op aarde een geo-afstand API.

api.oanor.com/starmagnitude-api